Płytka poławiająca pyłek wąska - 1 x 410 x 100 mm.

Pyłołapka kratka do poboru pyłku 1 x 410 x 100 mm

Pyłołapka - kratka do poboru pyłku grubości 1 mm – 410 x 100. Pyłołapka to przyrząd przeznaczony do poboru pyłku obnóży. Wadą jest początkowa dezorientacja pszczół, która prowadzi do uszkodzenia skrzydeł. Pyłołapka umieszcza się w wylotku lub można z kilku pyłołapek wykonać pyłołapkę do dna ula. Jej montaż jest prosty i poradzi sobie z nim każdy.

Ziarna pyłku to męskie komórki rozrodcze roślin. Aby jednak roślina mogła się rozmnażać, konieczne jest dostarczenie pyłku na słupki w kwiatach. Rośliny owadopylne wykorzystują jednak do przenoszenia owady. Pszczoły zbierają pyłek z kwiatów, który przykleja się do ich ciała, w locie formuje się następnie w obnóża na tylnej parze nóg. Aby powstała jedna para obnóży, pszczoła musi odwiedzić 80 kwiatów. Na podstawie koloru obnóży można określić roślinę, którą odwiedzała, ponieważ zawsze odwiedza tylko jeden gatunek roślin.

Przybliżony skład pyłku: białka 22%, woda 16%, sporopolenina 15%, sacharoza 11%, tłuszcze 7%, popiół 6%, fruktoza 5%, celuloza 5%, glukoza 4%, skrobia 2%, pozostałe 3%. Rodzina pszczela zużywa rocznie około 30 kg pyłku. Jest to niezbędna część białek. W ulu pyłek składa się w komórkach. Dla pszczół strawny jest zarówno pyłek obnóży, jak i pyłek plastrowy. Pyłek jest ważny przy karmieniu starszych larw, ale także dla odżywiania dorosłych pszczół. Jest bogaty w witaminy, minerały i pierwiastki śladowe.

Pobór pyłku obnóży przebiega łatwo. W wylotek umieszcza się pyłołapkę, czyli płytkę z otworami o średnicy 4,8 mm. Pszczoły muszą przez nie przeleźć, nie tracąc pyłkowych obnóży. Pszczelarz odbiera je następnie raz dziennie z pojemnika pod pyłołapką. Pyłołapka umieszczana jest w ulu najdłużej na dwa do trzech dni, ponieważ rodzina pszczela mogłaby być zagrożona niedoborem białek.