Czy miód jest naprawdę znaczącym źródłem witamin i minerałów?
Miód jest często postrzegany jako naturalnie zdrowa żywność, która dostarcza energii i przyczynia się do zrównoważonej diety. Jak jednak naprawdę wypada pod względem zawartości witamin i substancji mineralnych i co mówi na ten temat prawodawstwo?
Co mówi europejskie prawodawstwo
Zgodnie z rozporządzeniem Unii Europejskiej (WE) nr 1924/2006 w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych żywność może być określana jako „źródło" określonej witaminy lub substancji mineralnej tylko wtedy, gdy 100 g produktu zawiera co najmniej 15 % zalecanego dziennego spożycia (RWS). Żywność zawierająca co najmniej 30 % RWS można następnie określać jako „bogatą w" dany składnik.
Ile miodu warto spożywać
Miód składa się w około 80 % z cukrów, głównie glukozy i fruktozy. Według zaleceń WHO całkowite spożycie cukrów powinno stanowić maksymalnie 10 % dziennego spożycia energetycznego (lepiej zaś tylko 5 %). Gdybyśmy słodzili wyłącznie miodem, odpowiada to około 60 g miodu dziennie (około trzech łyżek stołowych). To stanowi około 200 kcal. Średnie roczne spożycie miodu jest jednak zazwyczaj znacznie niższe – tylko kilka kilogramów na osobę.
Zawartość witamin i minerałów w miodzie
Z punktu widzenia wartości odżywczej miód zawiera tylko bardzo małe ilości witamin i substancji mineralnych. W odniesieniu do zalecanego dziennego spożycia są to zazwyczaj pojedyncze procenty, najczęściej głęboko poniżej progu 15 %, który umożliwiałby stosowanie oświadczenia żywieniowego „źródło". Sporadycznie miód może zawierać do 11 % RWS żelaza, ale często są to śladowe ilości pochodzące z narzędzi podczas przetwarzania, a nie z nektaru.
Wniosek: Miodu nie można zgodnie z prawodawstwem określać jako źródła witamin lub substancji mineralnych.
A co z białkami i tłuszczami?
W miodzie znajdują się tylko śladowe ilości tłuszczu pochodzące z pyłku czy mleczka pszczelego – nie osiągają one nawet 0,5 %. Podobnie zawartość białka jest znikoma, ponieważ dla określenia „źródło białka" co najmniej 12 % wartości energetycznej musiałoby stanowić białko. Pod tym względem miód ma więc wartości zerowe.
Dlaczego miód jest uważany za zdrowy
Główna wartość miodu polega na łatwo przyswajalnych naturalnych cukrach i w bogatej mieszaninie substancji biologicznie aktywnych. Zawiera kwasy organiczne, antyoksydanty, flawonoidy i inne substancje aromatyczne, które występują tylko w minimalnych ilościach, ale w zdumiewającej różnorodności. To właśnie ta różnorodność naturalnych substancji czyni miód niezwykle cennym składnikiem zróżnicowanej diety.
Chociaż więc miód nie jest znaczącym źródłem witamin i minerałów, pozostaje naturalnym koncentratem energetycznym o unikalnym składzie, który odzwierciedla bogactwo nektaru roślinnego i pracę pszczół.
Zawartość wybranych składników odżywczych w 100 g miodu
| Substancja | Zawartość w miodzie (mg/100 g) | Zalecane dzienne spożycie (mg) | % RWS |
|---|---|---|---|
| Witamina B2 (ryboflawina) | 0,002–0,06 | 1,6 | 4 |
| Witamina B3 (niacyna) | 0,1–0,2 | 18 | 1 |
| Witamina B5 (kwas pantotenowy) | 0,02–0,11 | 6 | 2 |
| Witamina B6 (pirydoksyna) | 0,01–0,05 | 2 | 3 |
| Witamina C | 0,5–2 | 60 | 3 |
| Potas | 50–150 | 4000 | 4 |
| Fosfor | 2–60 | 800 | 8 |
| Magnez | 1–13 | 300 | 4 |
| Żelazo | 0,4–1,5 | 14 | 11 |
Z czasopisma pszczelarskiego Ing. Dalibor Titěra, CSc.





































































































































































































