Krokosz barwierski - 0,5 kg
Krokosz barwierski łacińsko Carthamus tinctorius 0,5 kg
Krokosz barwierski to roślina jednoroczna, pochodząca z Meksyku. Krokosz to roślina jednoroczna z cienkim korzeniem, który może być dłuższy niż jeden metr. Kwitnie od lipca do września żółtymi do pomarańczowych kwiatami. Płatki korony są źródłem naturalnego barwnika, dlatego nazywa się je tureckim, nieprawdziwym lub dzikim szafranem. Kwiaty dawniej służyły także do fałszowania rzadkiego prawdziwego szafranu. Okres kwitnienia trwa około trzech do czterech tygodni.
Krokosz barwierski, czasami także saflor, należy do rodziny astrowatych (dawniej złożonych) i jest podobny do ostrożenia. Nie jest jednak prawdziwym ostrożeniem. Pochodzi z obszarów stepowych. Jak wskazuje nazwa gatunkowa, krokosz barwierski był używany przy barwieniu tekstyliów, głównie bawełny i jedwabiu. Przy barwieniu nie przekazuje żadnego nieprzyjemnego aromatu, sprawdził się więc także jako barwnik spożywczy i cukierniczy. Wyciągi z rośliny dostarczają zarówno żółtej, jak i czerwonej barwy do barwienia tkanin
Jest to bardzo popularna roślina, uprawiana szczególnie dla swojego naturalnego barwnika, oleju a także dla właściwości leczniczych. W medycynie tradycyjnej roślina wykorzystywana jest do obniżania cholesterolu we krwi, do leczenia chorób dróg oddechowych czy jako zapobieganie chorobom naczyniowym.
U nas roślina uprawiana jest głównie z bezpośrednich wiosennych siewów.
Idealny czas do siewu to od marca do maja. Rośliny zaczynają kiełkować już przy
temperaturze około 4 °C.
Rośliny można także przedhodować w domu. Czas kiełkowania to 2–3 tygodnie. Krokosz
barwierski wymaga słonecznego czy półcienistego stanowiska. Na glebę nie jest wymagający. Będzie
mu odpowiadać jakakolwiek próchniczna, przepuszczalna gleba. Nieodpowiednie są kwaśne i zbyt
podmokłe gleby, a także te, które są przenawożone świeżym obornikiem. Roślina jest
tolerancyjna na suszę i wahania temperatur.
Olej do zimnej kuchni
Krokosz barwierski uprawiany jest dla nasion, które dojrzewają w sierpniu do początku
września. Nasiona zawierają 45–55 % oleju, który jest tłoczony i używany na zimno tak samo
jak na przykład olej słonecznikowy. Jest bardzo ważny dla żywienia ludzi. W porównaniu do
oleju słonecznikowego zawiera jednak więcej kwasu linolowego – do 80 %. Ten
kwas należy do niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych, zawierających głównie te
omega-6. Jego niedobór powoduje wypadanie i łamanie włosów, ale na przykład
także złe gojenie ran. Natomiast pomaga przy zapaleniach, egzemach skórnych i innych
podobnych dolegliwościach. Olej z krokosza barwierskiego to jeden z najlepszych jadalnych
olejów na świecie, jako czysto naturalny produkt przygotowywany jest metodą tak zwanego
pierwszego tłoczenia na zimno. Swoje znakomite właściwości zachowuje jedynie bez
obróbki termicznej, dlatego idealnie nadaje się do najróżniejszych sałatek i zimnych
potraw.
Ta roślina uprawiana jest szczególnie dla nasion, można ją skarmiać w gospodarstwie,
a ponadto jest miododajna ze względu na wysoką zawartość nektaru późnym latem. Oprócz tego
krokosz używa się także do cięcia do suchych bukietów ze względu na szeroką paletę barw
kwiatów od białej przez żółtą aż po czerwoną i pomarańczową. Krokosz używa się
także jako wysokiej jakości międzyplon do pozyskania zielonej paszy, kiedy sieje się go albo wcześnie na
wiosnę, albo najpóźniej w pierwszej dekadzie sierpnia po zbiorze rośliny głównej. Ze względu na swoją
kłującą naturę roślina nie nadaje się jednak do suszenia. Zastosowanie znajdują także nasiona
krokosza barwierskiego. Są świetnym dodatkiem do paszy. Makuchy z łuskanych
nasion to wysokiej jakości pasza, zawierająca około 35 % strawnych białek. Są
wysokiej jakości pożywieniem głównie dla drobiu, śruty można użyć także do karmienia zwierząt
gospodarskich, nasiona są pożądane przez hodowców ptactwa egzotycznego do karmienia większych ptaków
i dalej do żywienia małych zwierząt, na przykład chomików.
Krokosz barwierski czyli saflor (Carthamus tinctorius).
Roślina z rodziny astrowatych.
Wysiew 35 – 40 kg/ha
Roślina ma 100-120 cm wysokości
Okres wegetacji 100–130 dni
Okres kwitnienia 3–4 tygodnie
Dostarcza pyłek i nektar.
Nadaje się jako międzyplon.
Dobrze znosi suche obszary.
3,5 - 4 kg na powierzchnię około 1000 m²






































































































































































































