Smarowanie zasklepionego czerwiu wczesną wiosną przeciwko warrozie
Wprowadzenie do problematyki warrozy. Każdy doświadczony i początkujący pszczelarz wie, jak zasadniczy problem dla rodzin pszczelich stanowi warroza. Ta choroba wywoływana przez roztocza Varroa destructor zagraża nie tylko zdrowiu, ale bezpośrednio przeżyciu rodzin pszczelich. Dlatego ważne jest poświęcenie się dokładnym środkom zapobiegawczym szczególnie wczesną wiosną, gdy pszczoły zaczynają intensywnie składać jaja. Dlaczego ważne jest właśnie smarowanie zasklepionego czerwiu? Roztocz Varroa destructor najskuteczniej rozmnaża się właśnie wewnątrz zasklepionych komórek czerwiowych. Zwykłe metody leczenia często dotykają tylko dorosłe roztocza obecne na ciele dorosłych pszczół, podczas gdy wewnątrz komórek czerwiowych populacja tych szkodników pozostaje nietknięta. Dlatego właśnie aplikacja leczniczej emulsji na zasklepiony czerw stanowi skuteczne uzupełnienie środków leczniczych.
Całoroczna walka z warrozą
Znaczenie właściwych działań latem i pod koniec sezonu: W ostatnich latach obserwujemy coraz większe zainteresowanie zdrowiem rodzin pszczelich, szczególnie wśród początkujących i nowych pszczelarzy. Skuteczna profilaktyka oraz skrupulatne monitorowanie kondycji rodzin pszczelich, zwłaszcza w kluczowym okresie późnego lata, odgrywają decydującą rolę w przygotowaniu pszczół do zimowli oraz ich późniejszej kondycji wiosną. W przeszłości w specjalistycznych czasopismach pszczelarskich publikowano przejrzyste „Instrukcje działania w walce z warrozą”. Obecnie, kompleksowy przegląd metod, zabiegów i profilaktyki na cały rok można znaleźć w publikacji Instytutu Pszczelarskiego w Dole pt. „Cały rok przeciwko warrozie”.
Efektywne metody pozyskiwania i przetwarzania wosku pszczelego
Jakość wosku pszczelego jest w ostatnich latach jednym z najważniejszych tematów wśród pszczelarzy, zwłaszcza jeśli chodzi o węzy używane w ulach. Częste skargi na źle zbudowane węzy, które ulegają zniszczeniu pod ciężarem lub do których matki nie chcą czerwić, skłoniły do wielu badań laboratoryjnych. Często wykazują one obecność parafiny, stearyny oraz innych substytutów w wosku. Powodem fałszowania jest duża różnica cenowa między prawdziwym woskiem (skup ok. 180–210 CZK/kg), a jego zamiennikami, takimi jak parafina (ok. 50 CZK/kg). Kolejnym problemem jest niedobór wosku na rynku, będący wynikiem m.in. działalności barciaka większego, który każdego roku niszczy 10-20% plastrów pszczelich.
Waroza pszczół – objawy, diagnostyka i leczenie
Co to jest waroza? Waroza (inaczej warroza, varroasis apium) to najpoważniejsza i najbardziej rozpowszechniona choroba dotykająca zarówno dorosłe pszczoły, jak i ich czerw. Wywołuje ją roztocz Varroa destructor, pasożyt pochodzący pierwotnie z Azji. Głównym gospodarzem tego pasożyta jest pszczoła wschodnia (Apis cerana), z której przeniósł się na europejską pszczołę miodną (Apis mellifera). Od początku lat 70. XX wieku roztocz ten jest szeroko rozpowszechniony także w Polsce. Jak przenosi się waroza? Waroza bardzo łatwo rozprzestrzenia się za pośrednictwem pszczół zalatujących (trutni i robotnic), rójki, po-roju oraz przede wszystkim rabunkami pomiędzy zdrowymi a już zainfekowanymi rodzinami pszczelimi. Przeniesienie choroby jest również możliwe przy nieostrożnym przemieszczaniu pasiek między stanowiskami.
Kalendarz pszczelarski na marzec 25
„W marcu za piecem siedź” – mówi znane czeskie przysłowie. Pszczelarze jednak powinni opuścić ciepłe domy i rozpocząć intensywne przygotowania do nadchodzącego sezonu pszczelarskiego. Warto uporządkować ogród oraz teren wokół pasieki, po pierwszym oblocie dokładnie sprawdzić ule i posadzić nowe rośliny, które wzbogacą dietę pyłkową pszczół. Nawet drobna pomoc ma znaczenie. Pod koniec miesiąca zaczynamy przygotowania do Świąt Wielkanocnych – to ostatni większy moment na sprzedaż miodu przed pełną intensywnością prac przy ulach. Wielu pszczelarzy już nie może się doczekać. „Szczęśliwy, kto wieczorem, leżąc z psem w trawie blisko pasieki, słyszy śpiew pszczół łączący się z cykaniem świerszczy...” – Abbé Émile Warré
Nierdzewne szyny (Schienen) – wspornikowa listwa nierdzewna
Każdy pszczelarz wie, że wygodna i łatwa manipulacja ramkami jest kluczowa nie tylko dla spokojnej pracy z rodziną pszczelą, ale również dla zdrowia samych pszczół oraz trwałości ula. W tym artykule przyjrzymy się praktycznemu rozwiązaniu znanemu jako „Edelstahl Schiene” – czyli wspornikowym listwom ze stali nierdzewnej, które znacząco ułatwiają pracę pszczelarzom na całym świecie. Czym są nierdzewne szyny (Schienen)? Nierdzewne szyny, wśród pszczelarzy często nazywane również listwami ramkowymi, to proste, ale niezwykle praktyczne i skuteczne ulepszenie konstrukcji ula. Listwy te mocuje się po bokach korpusów (nadstawek), dzięki czemu powstaje solidna i trwała powierzchnia podparcia dla zawieszania ramek. Zastosowanie wysokiej jakości stali nierdzewnej gwarantuje odporność na wilgoć, propolis, wosk oraz ułatwia czyszczenie – w rezultacie wydłuża się nie tylko żywotność samych części ula, ale i wzrasta komfort pracy przy przeglądach i interwencjach.
Domowa produkcja węzy z własnego wosku
Wielu doświadczonych pszczelarzy, zarówno w Czechach, jak i za granicą, podkreśla znaczenie dużej uwagi podczas przetwarzania własnego wosku na węzę. Najbezpieczniejszą metodą bywa więc często własnoręczna produkcja. Nasza dewiza: Wosk to złoto pszczelarza i należy je traktować z wyjątkową troską. Produkcja wymaga zmierzenia się z licznymi wyzwaniami i własna produkcja węzy nie jest tu wyjątkiem. Każdy, kto decyduje się na wytwarzanie węzy, musi stawić czoła pojawiającym się trudnościom. Chciałbym podzielić się naszymi doświadczeniami — od pierwszych przygotowań, przez sam proces, aż po wprowadzane poprawki. Nasza relacja może przydać się tym, którzy już rozważają samodzielną produkcję lub zainspiruje do tego innych. Tematem żywo interesowaliśmy się od dawna. Pszczelarz może umówić się z producentem na konkretny termin tak, by mieć pewność, że węza zostanie wykonana tylko z jego własnego wosku bez domieszek.
