Vespa velutina nigrithorax – szerszeń azjatycki: inwazyjne zagrożenie

Vespa velutina nigrithorax, znany jako szerszeń azjatycki, jest gatunkiem inwazyjnym, którego ojczyzną są Chiny. Ten groźny drapieżnik żywiący się głównie owadami średniej oraz dużej wielkości, a także padliną kręgowców, został przypadkowo wprowadzony na teren Europy w 2004 roku wraz z transportem chińskiej ceramiki. Jego ekspansja spowodowała poważne szkody w populacjach wielu owadów błonkoskrzydłych oraz dwuskrzydłych, a szczególnie mocno dotknęła pszczołę miodną, stwarzając bezprecedensowe zagrożenie europejskiego pszczelarstwa.

Jak kremować miód?

Produkcja miodu, podobnie jak inne gałęzie rolnictwa, charakteryzuje się sezonowymi wahaniami wydajności. Okresy obfitych zbiorów przeplatają się z miesiącami o niskiej produkcji. Po słabszym sezonie sprzedaż miodu jest łatwiejsza, ponieważ podaż na rynku jest mniejsza.

Podczas miodobrań na rynku pojawia się duża ilość świeżego miodu, co generuje silniejszą konkurencję cenową. Warto skorzystać z tego czasu na rozszerzenie oferty produktów, przyciągnięcie nowych klientów oraz zachęcenie dotychczasowych klientów do większych zakupów.

Prostą i efektywną metodą osiągnięcia tych celów jest kremowanie miodu. Dodatkowo miód można wzbogacać różnymi dodatkami, np. owocami liofilizowanymi, co czyni go ciekawszą propozycją dla klientów.

Kalendarz pszczelarski – maj

A. Obowiązki legislacyjne pszczelarza w maju:
Zgłoszenie liczby rodzin pszczelich, które przezimowały, do właściwej organizacji pszczelarskiej (stan rodzin powinien być ustalony już od lutego).
B. Zalecenia pszczelarskie na miesiąc maj: Zapewnienie wystarczającej przestrzeni rodzinom pszczelim: Dlaczego? Działania te mają na celu zapobieganie nastrojom rojowym oraz zapewnienie optymalnego rozwoju rodzin pszczelich. Świadomość zasad tworzenia odkładów i optymalnego terminu ich zakładania: Kiedy i dlaczego warto je tworzyć? Eliminacja najczęstszych błędów przy formowaniu odkładów.
 

Kiedy rozpocząć pobudzanie pszczół i jakie daje to korzyści?

Rozpocznijmy od wyjaśnienia pojęć: Wiosenne pobudzanie pszczół nie do końca właściwie odzwierciedla swoją nazwą faktyczny stan rzeczy. W rzeczywistości, to nie pszczelarz pobudza pszczoły do działania – rolę impulsu pełnią słońce, temperatura i pyłek. Nasze działania raczej wspierają aktywność już rozpoczętą przez same pszczoły. Możemy wpłynąć na ich intensywniejsze czerwienie, jednak przede wszystkim pomagamy im utrzymać już rozpoczętą aktywność.

Pszczelarstwo bez rójek

Moja przygoda z pszczelarstwem rozpoczęła się w 1966 roku, kiedy jako student w Brnie złapałem rój pszczół na przystanku tramwajowym. Schwytany rój umieściłem w niewielkim uliku o wymiarach ramek 37×30 cm. Później dokupiłem dwa ule "Czechosłowak" o tych samych wymiarach i zacząłem intensywnie poszukiwać informacji na temat hodowli pszczół. Wtedy właśnie w ręce wpadła mi książka Otakara Brennera zatytułowana „Ul korpusowy z perspektywy biologii i praw rządzących życiem pszczół", która ukazała się w 1968 roku. Po zdobyciu tej pozycji z entuzjazmem przeczytałem również jego kolejną, obszerniejszą publikację „Prawidłowości życia rodziny pszczelej” z roku następnego. Oba dzieła stanowiły dla mnie wartościową inspirację, mocno wpływającą na mój dalszy rozwój jako pszczelarza.

Historia wynalezienia miodarki

Miodarkę wynalazł František Hruška, znany również jako Franz von Hruschka. Był to człowiek o wielu talentach – żołnierz, żeglarz, hotelarz, a przede wszystkim pszczelarz o wybitnej kreatywności i pomysłowości. Wynalezienie miodarki miało ogromny wpływ na rozwój pszczelarstwa oraz hodowli pszczół na całym świecie. Pomysł na uruchomienie miodarki, urządzenia służącego do odzyskiwania miodu bez niszczenia ramek i plastrów, zrodził się w okresie aktywnej służby wojskowej Hruschki. Jako oficer marynarki wojennej, początkowo miał ograniczone możliwości, aby w pełni oddać się pszczelarstwu, tym bardziej, że stacjonował przez długi czas w Wenecji, która nie była dogodnym miejscem do prowadzenia pasieki.