Lipiec jest jednym z najbardziej wymagających miesięcy dla pszczelarzy. To czas, kiedy wszystkie kluczowe prace wymagają maksymalnego zaangażowania. Większość pszczelarzy kończy swój sezon pszczelarski około 2-3 tygodnia lipca, przy czym niektórzy z nich mogą, w wyjątkowych przypadkach, zabrać miód jeszcze w sierpniu. Zaniedbanie tych działań może oznaczać nie tylko utratę plonów w przyszłym roku, ale często również utratę rodzin pszczelich jesienią tego roku.
Dostosowanie przestrzeni do zimowania Na podstawie praktycznych doświadczeń zalecamy zimowanie rodziny pszczelej na ramce 39 × 24 cm w dwóch korpusach, tę praktykę można również zastosować do innych rozmiarów ramek, na przykład 2/3 Langstroth, gdzie standardowa silna rodzina zimuje w czterech korpusach.
Jakie plastry zostawić w przestrzeni zimowania? - W przestrzeni zimowania nie powinny znajdować się ramki pracy i węzy, ponieważ pszczoły nie budują w tym okresie. Stare i uszkodzone plastry najlepiej posortować podczas miodobrania i umieścić w korpusach jasnobrązowe plastry, w których wychowały się już pszczoły. Nie szukamy matki przy tym, interesuje nas ilość czerwiu, czy czerwienie jest zwarte i bez luk.
Zimowanie norweskie - Ten krok polega na przeniesieniu rodziny pszczelej na węzy w lipcu, gdzie pszczoły muszą zbudować nowe plastry i wychować pokolenie zimowe. Ma swoje zalety, ale jest bardziej pracochłonne i wymaga dużego doświadczenia. Trzeba wiedzieć, dlaczego wybrano tę metodę, jaki ma cel i jak często ją stosować.
Leczenie rodzin pszczelich przeciw roztoczowi Varroa destructor
Leczenie pszczół przeciw roztoczowi Varroa destructor jest niezbędnym krokiem do utrzymania zdrowia i siły waszych rodzin pszczelich. W przytoczonym tekście z lipca 2024 r. autor podkreśla znaczenie zabiegów letnich w porównaniu z jesiennymi.
Zalecenia dotyczące leczenia: Po zakończeniu miodobrania jest NIEZBĘDNE zastosowanie jednego z leków na bazie tymolu, kwasu mrówkowego lub szczawiowego. Nie opisuję tutaj szczegółowego użycia, które jest dokładnie opisane w ulotkach poszczególnych preparatów.
Kiedy zakończyć miodobranie? Najlepiej do połowy lipca, aby mieć wystarczająco dużo czasu na zmniejszenie populacji roztoczy Varroa do akceptowalnego poziomu. To zapewni dobrą kondycję pszczół i ich przygotowanie na kolejny sezon. Kwas mrówkowy jest w tym kontekście popularny, ponieważ działa również przez zasklepione komórki czerwiu i negatywnie wpływa na cykl życiowy roztoczy, co czyni go moim ulubionym wyborem.
Ostrzeżenie przed niewłaściwymi praktykami: UWAGA! Niektórzy pszczelarze, czy to z niewiedzy, czy na podstawie "dobrych rad", używają w tym okresie preparatów na bazie amitrazu (Varidol) lub fluwalinatu (np. MP 10), co autor oceniał jako niewłaściwe i niedozwolone w opisywanych warunkach.
Dlaczego unikać tych preparatów? Fumigacja tymi preparatami dotyka jedynie około 20% roztoczy, ponieważ reszta schowana jest w zasklepionych komórkach czerwiu, gdzie są chronione. Używanie tych preparatów latem dodatkowo prowadzi do rozwoju odporności roztoczy, które mogą przyzwyczaić się do chemikaliów lub ich pozostałości w plastrach. Efektem może być zmniejszona skuteczność leków na bazie amitrazu i fluwalinatu na danym terenie.
Dodawanie zapasów dla pszczół (karmienie) jako zastępstwo za zebrany miód
Po ostatecznym leczeniu pszczół po miodobraniu kluczowe jest natychmiastowe rozpoczęcie karmienia, a nie stymulacji. Idealne jest użycie roztworu w stosunku 3:2 — rozpuść 3 kg cukru w dwóch litrach gorącej wody, co daje około 4,1 litra roztworu. Coraz więcej pszczelarzy obecnie używa inwertów, które mają swoje zalety i wady, ale cukier nadal jest pewnym rozwiązaniem.
Jak karmić:Do karmienia regularnych rodzin pszczelich używam stożkowych skrzynek na kwiaty, do jednego korpusu zmieszczą się dwie. Każda skrzynka mieści około 5 litrów roztworu. Przy podanej proporcji 3 kg cukru na około 4,1 litra syropu dwie pełne skrzynki zawierają łącznie około 7,3 kg cukru. Pszczoły zazwyczaj potrzebują trzech dawek: dwóch w lipcu i ostatniej na początku sierpnia.
Postępowanie przy ramkach typu 39 × 24:Po miodobraniu mamy dwa korpusy pełne pszczół, trzeci pusty korpus służy do umieszczenia skrzynek z cukrowym roztworem. Pszczoły mają w pustym korpusie wystarczająco dużo miejsca i nie wywieszają się na wylotkach. Zakładamy, że przetwarzanie roztworu zmniejszy ilość pszczół i poprawi ich kondycję.
Postępowanie przy ramkach typu 2/3 Langstroth:Po miodobraniu pozostają cztery korpusy z pszczołami, piąty pusty korpus służy do umieszczenia skrzynek z cukrowym roztworem. Aby pszczoły się nie topiły, zaleca się włożenie do skrzynek słomy, która nie była koszona kombajnem. Jeśli słomy brakuje, można użyć siana. Wypróbowałem również folię bąbelkową i keramzyt, ale słoma okazała się najprostszym i najbardziej efektywnym rozwiązaniem. Po zakończeniu karmienia słomę wyrzucamy i skrzynki dokładnie dezynfekujemy.
Segregacja plastrów i praca z woskiem
Po miodobraniu zostaje nam duża ilość plastrów, z którymi należy prawidłowo postępować, aby nie zostały zniszczone przez barciaka większego. Ci szkodnicy mogą w ciągu zaledwie trzech tygodni spowodować znaczne szkody. Dlatego jest NIEZBĘDNE, by plastry podzielić następująco:
a) Plastry dziewicze: Są to wybudowane węzy, w których pszczoły się nie wylęgły i nie przechowują żadnych zapasów pyłku. Te plastry są mniej atrakcyjne dla barciaka i mogą być łatwo przechowywane w korpusach przygotowanych do wiosennego powiększania przestrzeni.
b) Jasnobrązowe plastry: Pszczoły w nich już raz się wylęgły, ale nie są przechowywane z żadnym pyłkiem ani zapasami. Te plastry najlepiej przechowywać w temperaturze do 8 °C, idealnie w chłodzonym magazynie, wycofanej lodówce lub zamrażarce. Jeżeli to niemożliwe, należy je chronić siarkowaniem. Plastry umieszczamy w korpusach, przechowujemy je w chłodniejszym miejscu i siarkujemy co 14 dni do 3 tygodni.
c) Ciemne i uszkodzone plastry: Te plastry możemy zlikwidować przez wywarzenie lub wytopienie. Jeżeli mamy mniej rodzin pszczelich, wystarczy dobra topiarka słoneczna do wytapiania wosku. Później możemy wosk przejrzeć i uzyskać czyste krążki wosku odpowiednie do wymiany za węzy.
Szczyt czerwienia w rodzinach pszczelich
W przyrodzie szczyt czerwienia pszczół występuje w czerwcu. To jest naturalne. Ale kiedy pszczołom odbieramy miód (ich zimowe zapasy) i zastępujemy go karmieniem cukrem (sacharoza), pszczółki muszą ten cukier rozłożyć na proste cukry, co jest bardzo pracochłonne, aby zgromadzić nowe zapasy. To karmienie powoduje nowy szczyt obfitości, który prowadzi do drugiego szczytu czerwienia pod koniec lipca lub na początku sierpnia. Ten fenomen nie jest typowy dla dzikich rodzin pszczelich i jednocześnie wspiera rozmnażanie roztoczy Varroa (co nie jest pożądane).
Z czasopisma Pszczelarstwo: Pavel Konečný
