Transport odkładów na Wasze stanowisko to krytyczny moment, kiedy musicie przestrzegać kilku zasadniczych zasad. Głównym ryzykiem jest możliwość przegrzania i utraty rodziny podczas transportu – pszczelarze czasami mówią „ugotowanie pszczół". Przy dłuższym transporcie zapewnijcie pszczołom wystarczający dopływ wody. Do tego najlepiej nadaje się zwykły ręczny rozpylacz przeznaczony wyłącznie do wody pitnej. Jako prowizoryczna alternatywa dobrze posłuży również butelka PET z nakrętką z otworkami.
Transport odkładów pszczelich
Najodpowiedniejsze do transportu są styrodurowe skrzynki transportowe (skrzynki odkładowe) z siatką na dnie, która umożliwia łatwe wietrzenie i dopływ wody. Do dłuższego transportu nigdy nie używajcie kartonowych pudełek, które nadają się maksymalnie do krótkich przemieszczeń w godzinach wieczornych.
Prawidłowe umieszczenie odkładu na pasiece
Przywiezionego odkładu nie trzeba natychmiast przekładać do ula. Jeśli jest umieszczony w styrodurowej skrzynce odkładowej, spokojnie może w niej pozostać do czasu, gdy będzie potrzebował więcej przestrzeni; regularnie sprawdzajcie jego rozwój, zapasy i wentylację.
Umieśćcie skrzynkę odkładową w miejscu, które będzie odpowiadać umieszczeniu finalnego ula. Zachowajcie tę samą orientację otworu wlotowego (pionowo i poziomo). Zmiana położenia stworzy problem z zalatywaniem pszczół, może spowodować utratę części pszczół lotnych i utrudnić rodzinie obronę przed rabunkiem.
Ważne: Wylotek zwęźcie odpowiednio do siły odkładu i zagrożenia rabunkiem, zachowując dostateczną wentylację. Szeroki wylotek słabemu odkładowi trudno obronić w okresie rabunków.
Przekładanie odkładu do nowego ula
Odkład po wzmocnieniu przełóżcie do standardowego ula korpusowego. Przykładowy zestaw obejmuje:
-
Niska dennica
-
Korpus z ramkami odkładu
-
Folia sufitowa
-
Ocieplenie (materiał izolacyjny)
-
Niska pokrywa (górna pokrywa)
-
Blaszany daszek przeciwdeszczowy
Wszystkie ramki przełóżcie ostrożnie w dotychczasowej kolejności tak, aby ramki z czerwiem były bezpośrednio przy otworze wlotowym – tam jest obecnych najwięcej pszczół, które ramki z czerwiem niezawodnie ochronią przed rabunkiem. Przy ramkach zapasowych przy otworze wlotowym jest większe ryzyko okradania przez inne rodziny pszczele.
Przy tym kroku zawsze sprawdźcie obecność matki i czerwiu we wszystkich fazach rozwojowych (jajeczka, larwy, zasklepiony czerw).
Prawidłowy sposób karmienia odkładu pszczelego
Jednym z rozwiązań jest ciasto pokarmowe dla pszczół (np. Apivital). Ciasto umożliwia stopniowe pobieranie pokarmu. Nadmierne podawanie syropu cukrowego lub inwertowanego może prowadzić do zajęcia zapasami komórek potrzebnych do czerwienia. Matka potrzebuje wolnych komórek do czerwienia, dlatego dawki pokarmu dostosujcie do tempa jego pobierania i ilości zapasów.
Jako orientacyjną porcję początkową można przyjąć około jednej czwartej kostki 2,5 kg, czyli około 600 g ciasta.
Przy większych odkładach idealnie jest użyć niskiej nadstawki karmnej, gdzie ciasto położycie na górnych listwach ramek. Nigdy nie używajcie zwykłej wysokiej nadstawki, pszczołom zbyt rozszerzyłaby przestrzeń poza ich kontrolą.
Powiększanie przestrzeni i rozszerzanie odkładu
Pierwsze rozszerzenie przestrzeni wykonajcie zaraz przy przekładaniu do zwykłego ula. Dodajcie jedną ramkę z węzą przy skraju czerwiu, jeśli pszczoły są w stanie ją obsiadać i odbudowywać. Nie rozdzielajcie czerwiu słabego odkładu pustą ramką. Nigdy nie wkładajcie dwóch ramek z węzą obok siebie – może to utrudnić odbudowę i utrzymanie ciepła.
Po obsadzeniu całego pierwszego korpusu dodajcie drugi. Rozmieszczenie ramek dostosujcie do siły rodziny, zachowując zwartość czerwiu. Rozszerzajcie stopniowo, zgodnie z rozwojem odkładu i lokalnymi warunkami pożytkowymi. Od połowy września usuńcie nieodbudowane ramki z węzą i ramki przysuńcie do środka dla zwartego ułożenia na zimę.
W sierpniu dokarmcie syropem cukrowym, aby nie doszło do uszkodzenia zimowej generacji pszczół nadmiernym obciążeniem przy przetwarzaniu cukru.
Inspirowane Pszczelarstwem Wysočina
