info@ipszczelnictwo.pl

Select your language

Zaloguj / Zarejestruj
Zaloguj / Zarejestruj
Moja lista życzeń

Twoja lista życzeń jest pusta.

Porównywać

Nie dodano żadnych elementów w celu porównania.

Koszyk

Twój koszyk jest obecnie pusty.

Czteroczęściowy schemat: świerk, mszyce na pędzie, pszczoła i słoik ciemnego miodu, połączone czerwonymi strzałkami.

Coraz bardziej popularny miód leśny ze spadzi ma wyjątkowe właściwości smakowe i obecnie osiąga na rynku atrakcyjne ceny. Dla pszczelarzy ten rodzaj miodu wiąże się jednak z ryzykiem ze względu na możliwą wysoką zawartość melecytozy – cukru, który powoduje powstanie tzw. miodu cementowego. Miodem cementowym nazywamy silnie skrystalizowany miód wewnątrz plastrów, który jest twardy i sprawia pszczelarzom niemałe problemy nie tylko z odbiorem miodu, ale i z samymi plastrami.

Wpływ na zdrowie pszczół

Melecytoza jest trudno przyswajalna dla pszczół. Pokarm bogaty w ten cukier może powodować zaburzenia jelitowe i zwiększać śmiertelność.

Rola mszyc pobierających soki drzew

Głównym winowajcą powstania melecytozy są mszyce, drobne owady ssące soki roślinne z drzew, szczególnie świerków i jodeł. Mszyce pobierają z tych soków jedynie minimum składników odżywczych, natomiast nadmiarowy roztwór cukrowy – spadź – wydalają. Pszczoły zbierają ten słodki produkt mszyc i przenoszą do ula, gdzie wytwarzają z niego miód leśny.

Dla mszyc jednak koncentracja cukru w sokach roślinnych może być problemem ze względu na wysokie ciśnienie osmotyczne. Aby uniknąć odwodnienia, przekształcają proste cukry w bardziej złożone – między innymi w obawianą melecytozę.

Które mszyce są największymi producentami melecytozy?

Do gatunków wytwarzających spadź o wysokim udziale melecytozy należą:

  • Wielka czarna mszyca świerkowa (Cinara piceae) – średnio 43% melecytozy

  • Napudrana mszyca świerkowa (Cinara pilicornis) – średnio 29% melecytozy

Natomiast mszyce na jodłach produkują znacznie mniej melecytozy (8–14%), dlatego są w tym względzie wyraźnie mniej ryzykowne.

Czynniki sprzyjające powstaniu miodu cementowego

Dr Victoria Seeburger i jej zespół z Uniwersytetu Hohenheim w obszernym badaniu skupili się na czynnikach środowiskowych, które sprzyjają tworzeniu melecytozowej spadzi. W próbkach pobranych we współpracy z wieloma pszczelarzami w okresie czterech lat zaobserwowano następujące zależności:

  • Podwyższona temperatura otoczenia: w badaniu wyższa temperatura wiązała się ze wzrostem udziału melecytozy w spadzi.

  • Niska wilgotność powietrza: niższa wilgotność względna wiązała się z większym udziałem melecytozy.

  • Wysokość nad poziomem morza i typ gleby stanowiska: Wyższe położenia i gleby wapienne, dobrze przepuszczalne (na przykład obszar Jury Szwabskiej w Niemczech) wykazują statystycznie wyższą produkcję melecytozy w porównaniu z innymi obszarami.

Skutki zmian klimatycznych – większe ryzyko miodu cementowego?

Wraz ze zmieniającym się klimatem i rosnącą częstotliwością zjawisk ekstremalnych, takich jak upały i długotrwałe okresy suszy, można oczekiwać częstszych wystąpień melecytozowego pożytku. Suche, ciepłe lata zmuszają drzewa, szczególnie świerki z płytko umiejscowionymi korzeniami, do reagowania wyższą produkcją substancji osmotycznie aktywnych w sokach. To z kolei zwiększa presję na mszyce do przekształcania prostych cukrów w bardziej złożone i sprzyja powstaniu miodu cementowego.

Jak uniknąć problemów z miodem cementowym?

Aby pszczelarze zminimalizowali ryzyko powstania miodu cementowego u swoich rodzin pszczelich, zaleca się następujące działania:

  • Śledzić konkretne gatunki mszyc, szczególnie występowanie „ryzykownych" gatunków na świerkach.

  • Monitorować czynniki klimatyczne – podwyższona temperatura i niska wilgotność powietrza sygnalizują wyższe ryzyko.

  • Rozważyć ewentualne przeniesienie pasieki w okresie występowania tych czynników ryzyka.

  • Współpracować z pszczelarzami w okolicy i dzielić się informacjami o aktualnym występowaniu mszyc i spadzi.

Perspektywy na przyszłość – system ostrzegania przed melecytozą

Na podstawie przeprowadzonego badania nasuwa się możliwość stworzenia systemu lub aplikacji, które informowałyby pszczelarzy o melecytozie z wyprzedzeniem. Umożliwiłoby to podjęcie kroków jeszcze przed wystąpieniem problemów z miodem cementowym.

Z przekładów pszczelarskich. Autor pierwotnego badania: Dr Victoria Charlotte Seeburger, Deutsches Bienen-Journal, 2021, nr 10, str. 22–24 (przetłumaczone z niemieckiego przez inż. Marię Šindlářovą)

....