Miód jest często postrzegany jako naturalnie zdrowa żywność, która dostarcza energii i przyczynia się do zrównoważonej diety. Jak jednak naprawdę wypada pod względem zawartości witamin i substancji mineralnych i co mówi na ten temat prawodawstwo? Zgodnie z rozporządzeniem Unii Europejskiej (WE) nr 1924/2006 w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych żywność może być określana jako „źródło" określonej witaminy lub substancji mineralnej tylko wtedy, gdy 100 g produktu zawiera co najmniej 15 % zalecanego dziennego spożycia (RWS). Żywność zawierająca co najmniej 30 % RWS można następnie określać jako „bogatą w" dany składnik.
Rok 2024 był z punktu widzenia pszczelarzy wyjątkowy ze względu na zwiększone występowanie miodu bogatego w melecytozę. Co jednak wpływa na powstawanie tego typu spadzi? Kluczową rolę odgrywają producenci spadzi – przede wszystkim owady z rzędu pluskwiaków różnoskrzydłych (Hemiptera), znane ze zdolności pobierania soków roślinnych. W praktyce dla pszczelarzy istotna jest tylko część tych gatunków, które mogą dostarczać obfity pożytek spadziowy. Ci producenci spadzi żywią się głównie aminokwasami z soku drzew iglastych, ale większość soku stanowi sacharoza, podczas gdy aminokwasy występują tylko w niewielkich ilościach. Powoduje to wysokie ciśnienie osmotyczne, które jest kilkakrotnie wyższe niż w płynach ustrojowych owadów.
Produkcja miodu pitnego nie jest skomplikowana i wymaga jedynie odrobiny cierpliwości i staranności. Często okazuje się, że kto raz spróbuje, chętnie przygotowuje go ponownie, ponieważ powstaje naprawdę wyśmienity napój. Co będzie potrzebne do produkcji miodu pitnego? Gąsior: Można użyć szklanego lub plastikowego, idealnie z kranem do łatwego rozlewania. Należy pamiętać, aby napełnić gąsior tylko do czterech piątych objętości – zapobiegnie to przelaniu podczas burzliwej fermentacji (na przykład do pojemnika 30 l maksymalnie 24 l brzeczki).
Coraz bardziej popularny miód leśny ze spadzi ma wyjątkowe właściwości smakowe i obecnie osiąga na rynku atrakcyjne ceny. Dla pszczelarzy ten rodzaj miodu wiąże się jednak z ryzykiem ze względu na możliwą wysoką zawartość melecytozy – cukru, który powoduje powstanie tzw. miodu cementowego. Miodem cementowym nazywamy silnie skrystalizowany miód wewnątrz plastrów, który jest twardy i sprawia pszczelarzom niemałe problemy nie tylko z odbiorem miodu, ale i z samymi plastrami.
Miód jest unikalnym naturalnym produktem pszczoły miodnej (Apis mellifera) o wysokiej wartości odżywczej. Zawiera głównie mieszaninę cukrów prostych – glukozy i fruktozy, wodę (około 18%) i kilkaset innych składników obejmujących kwasy organiczne, enzymy, witaminy i antyoksydanty. Świeżo odwirowany miód ma płynną i gęstą konsystencję, z czasem jednak naturalnie zmienia się w formę stałą – krystalizuje. Krystalizacja nie jest oznaką obniżonej jakości miodu, jest to całkowicie naturalny proces fizyczno-chemiczny.
