Artykuły pszczelarskie, produkty i ule dla pszczół
Nasz e-shop oferuje szeroką gamę produktów dla pszczelarstwa. Z naszej oferty wybierze zarówno początkujący pszczelarz, jak i profesjonalista posiadający setki rodzin pszczelich. Większość naszych produktów mamy stale w magazynie i wysyłamy je natychmiast. Znajdziesz u nas wszystko, czego potrzebujesz. Oferujemy miodarki, topiarki wosku, materiały do odsklepiania i wszystko inne od wszystkich wiodących światowych marek. Poza sprzętem pszczelarskim dla miłosników pszczół, oferujemy również wiele produktów takich jak naturalne kosmetyki z dodatkiem produktów pszczelich lub szeroką gamę upominków o tematyce pszczelarskiej.
Poza tym, że jesteśmy dostawcą artykułów pszczelarskich, chcemy również pomóc Ci w rozpoczęciu pszczelarstwa. Chętnie pomożemy, doradzimy i pokażemy, jak to zrobić. Nie wahaj się skontaktować z nami w razie pytań.
Celem edukowania o pszczelarstwie, przygotowaliśmy również sekcję informacyjną na stronie internetowej, a dla tych z Was, którzy są nowicjuszami w pszczelarstwie, mamy długie i pełne opisy wszystkich materiałów pszczelarskich. Z naszego bloga można uzyskać informacje na temat podstawowej wiedzy pszczelarskiej, a także zaawansowanych technik, które sprawią, że staniesz się mistrzem pszczelarstwa.
Artykuły pszczelarskie dla profesjonalistów i pszczelarzy początkujących
Czynność pszczelarzy jest bardzo zasłużonym hobby, które przynosi wiele przyjemności. Pszczelarstwo to nie tylko produkcja miodu w koloniach pszczół, ale przede wszystkim poprawa środowiska, w którym żyjemy. Pszczelarstwo przyczynia się do odnowy środowiska, zapylania roślin i upraw rolnych.
Artykuły dla pszczelarzy – handel hurtowy i detaliczny
Kochamy małe lokalne firmy i chcemy je wspierać. Oferujemy ceny hurtowe wszystkim sklepom pszczelarskim w całej Europie, do których z przyjemnością dostarczymy nasze produkty. Oferujemy silne i korzystne partnerstwo, które pomoże Ci rozwinąć Twój biznes.
Dokładamy wszelkich starań, aby w swojej ofercie mieć wszystkie niezbędne artykuły pszczelarskie, które można wykorzystać w hodowli pszczół. Rozszerzamy ciągle naszą ofertę artykułów pszczelarskich, obejmującą teraz wszystko, co potrzebne, oferujemy nadstawki ula, miodarki (wirówki), materiały ochronne, akcesoria do uli, ramy, literaturę, wszystko do hodowli matek i wiele innych towarów. Staramy się mieć wszystkie artykuły pszczelarskie i produkty pszczele w magazynie i przesyłać je jak najszybciej.
Oferujemy usługi hurtowe dla naszych partnerów, obecnie dostarczamy do ponad 150 sklepów w całej Unii Europejskiej (najwięcej w Czechach, na Słowacji, w Polsce, Niemczech i Anglii).
Miodarki i inne artykuły pszczelarskie
Nie można dostać się do miodu bez miodarki, przynajmniej nie miodu czystego dobrej jakości. Miodarka staje się ważnym narzędziem dla każdego pszczelarza, ale jest także jednym z najdroższych urządzeń. Jeśli jednak wybierzesz właściwą i dokładnie dopasowaną miodarkę, koszt może się zmniejszyć, ponieważ będziesz wiedział, że ta czy tamta byłaby dla Ciebie nieodpowiednia. Rozumiemy, że artykuły dla pszczelarzy i sprzęt pszczelarski to pewna ilość kapitału, więc wskazane jest zwrócenie uwagi na możliwość uzyskania dotacji finansowych nie tylko na miodarki, ale także na innowacje i ulepszenie hodowli.
Szeroki asortyment artykułów pszczelarskich
Nasz sklep internetowy z art. pszczelarskimi i nasz sklep stacjonarny oferuje najszerszy asortyment artykułów pszczelarskich w Republice Czeskiej. Nasza firma jest pionierem nowych technologii, oferujemy pszczelarzom zarówno tradycyjne artykuły pszczelarskie, jak i nowości pszczelarskie, które pszczelarze mogą wypróbować. Obecnie koncentrujemy się na rozszerzeniu oferty profesjonalnego sprzętu dla większych pszczelarzy, pszczelich farm i zakładów pszczelarskich. Oferujemy i dystrybuujemy produkty większości czeskich firm z branży i głównych światowych producentów potrzeb pszczelarskich.
Jeszcze coś więcej
Nasza firma oczywiście odczuwa potrzebę wspierania pszczelarstwa nie tylko w Czechach, ale na całym świecie. Oprócz naszej działalności handlowej oferujemy również doradztwo dla naszych klientów, jak wybrać towary i pomóc w dotacjach. Wspieramy i sponsorujemy szeroką gamę działań pszczelarskich, od wystaw pszczelarskich po kółka pszczelarskie dla młodzieży. Wspieramy szereg międzynarodowych projektów, które zwiększają świadomość o pszczelarstwie i produktach pszczelich. Jednocześnie przyczyniamy się do tego poprzez obsługiwanie portali informacyjnych, wystawiamy na różnych wystawach tematycznych i dniach pszczelarstwa. Jeśli wykonujesz podobne czynności, nie wahaj się z nami skontaktować, chętnie pomożemy.
Rozszerz swoje pszczelarstwo - jak tworzyć odkłady
W ostatnich latach niestety często dochodzi do masowych wymierania pszczół w wyniku warrozy i innych chorób. Wielu pszczelarzy musi wtedy odnawiać i uzupełniać swoje rodziny pszczele. Niektórzy pszczelarze kupują rodziny pszczele od sprzedawców odkładów, inni decydują się na własne tworzenie odkładów. Przynosimy wam przewodnik, jak tworzyć odkłady i jak o nie dbać. Nowa rodzina pszczela (rój, odkład, zmiotka lub też słaba wiosenna rodzina pszczela) znajduje się na początku swojego rozwoju. Następny wzrost rodziny pszczelej determinują pewne ważne czynniki. Dla optymalnego wzrostu rodziny pszczelej wszystkie poniższe czynniki muszą być optymalne...
Miódy pitne
Miód Pitny (Trójniak)
Miód pitny to tradycyjny napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu pszczelego, najczęściej lipowego. Wyrabiany i spożywany od średniowiecza, m.in. w Polsce i na Litwie. Od 2008 roku polskie miody pitne są zarejestrowane przez Komisję Europejską jako Gwarantowana Tradycyjna Specjalność. Produkcja miodu pitnego nazywana jest miodosytnictwem, a budynek, w którym odbywa się produkcja, to miodosytnia. Zaliczane są do grupy przetworów owocowych.
Historia Miodu Pitnego (Medowego Wina)
Miód pitny sycono już w czasach starożytnych. Rzymianie, którzy nazywali go „wodą miodową” (aqua mulsa), nie cenili go tak wysoko jak wina, ale najlepszy miał pochodzić z Frygii w Małej Azji.
Na ziemiach polskich miód pitny był popularny już w średniowieczu. W państwie Piastów brakowało wina, które zastępowano piwem i miodem pitnym. Wenecki dyplomata Ambrogio Contarini zauważył, że Polacy używają miodu do produkcji napoju, który upija bardziej niż wino. Miód sycony miał wysoką renomę, pijano go rzadko, najczęściej z okazji ważnych uroczystości takich jak wesela. Był to trunek luksusowy i kosztowny. Najbardziej ceniono miód przechowywany w dębowych beczkach, zwany dębniakiem, wspomniany m.in. przez Mickiewicza w „Panu Tadeuszu”. W XVI wieku każdy zamożniejszy ziemianin sycił własne miody. Jak mówił Jakub Haur: „Ten trunek między innymi jest niepośledni, gdy jest dobrze uwarcony, stary i klarowny. Nie szkodzi głowie ani żołądkowi, wręcz przeciwnie, posila, syci człowieka i umacnia zdrowie miernie zażywany.”
Miód pitny cieszył się dużą popularnością w Wielkim Księstwie Litewskim, gdzie jego produkcja była intratnym przedsięwzięciem. W XVII wieku poddani często płacili podatki miodem. Tradycja powoli zanikała dopiero w XVIII wieku.
Do XVII wieku najwięcej miodu sycono na Podolu, ale był popularny także w innych rejonach. Sławne były miody kasztelańskie z miodosytni Czarnieckiego, wspomniane przez Sienkiewicza w „Potopie”. Kraszewski pisał o polskich miodach: „[...] po tych miodach ludzie spali dwadzieścia godzin, niektórzy jak bobaki, a gdy się obudzili, czuli się jakby cudownym lekiem orzeźwieni. Jednak w powtórnym starciu z tymi butelkami ostrożniejsi już byli i z respektem cmoktali”.
Z czasem miód tracił na znaczeniu, na pańskich stołach wypierany przez wino, a wśród ludu przez tańszą wódkę. Popularność zachował dłużej na Podhalu i Litwie, jednak w skali całego kraju pod koniec XVIII wieku był już rzadkością. W większej ilości spożywano go jedynie w niższych warstwach społecznych. Do miodu pitnego dodawano różne soki, zioła i korzenie, aby poprawić smak.
Od 2008 roku polskie miody pitne są zarejestrowane przez Komisję Europejską jako „Gwarantowana Tradycyjna Specjalność”.
Co roku dostępne na rynku miody pitne oceniane są w Ogólnopolskim Konkursie Win, Miodów Pitnych i Napojów Winiarskich organizowanym przez Krajową Radę Winiarstwa i Miodosytnictwa.
Rodzaje i Produkcja
Tradycyjny podział miodów pitnych wyróżnia półtoraki, dwójniaki, trójniaki i czwórniaki. Ta typologia ma w Polsce wielowiekową tradycję, pierwszą raz sankcjonowaną w 1948 roku ustawą o produkcji win, moszczów winnych i miodów pitnych oraz o obrocie tymi produktami (Dz.U. z 1948 r. nr 58, poz. 462). Podział opiera się na proporcjach składników, ekstrakcie i mocy.
Zgodnie z tradycją oraz powyższymi ustawami miody dzielą się w zależności od stopnia rozcieńczenia na:
- Półtoraki – miody, dla których brzeczka powstaje z jednej jednostki miodu i połowy jednostki wody (58–61 °Blg)
- Dwójniaki – miody, dla których brzeczka powstaje z jednej jednostki miodu i jednej jednostki wody (48–50 °Blg)
- Trójniaki – miody, dla których brzeczka powstaje z jednej jednostki miodu i dwóch jednostek wody (34–36 °Blg)
- Czwórniaki – miody, dla których brzeczka powstaje z jednej jednostki miodu i trzech jednostek wody (25–28 °Blg)
Brzeczkę można jeszcze bardziej rozcieńczać wodą, tworząc m.in. piątaki, dla których brzeczka powstaje z jednej jednostki miodu i czterech jednostek wody (21–23 °Blg). Ma to jednak wpływ na jakość trunku.
Najmocniejsze, o największej zawartości alkoholu, są półtoraki. Półtoraki i dwójniaki nazywane są często „miodami królewskimi”. Piątaki i czwórniaki, czyli miody wytrawne, dojrzewają najszybciej i nadają się do spożycia po 6–8 miesiącach. Większa zawartość miodu wymaga dłuższego leżakowania. Trójniak leżakuje od 1,5 roku do 4 lat, a półtorak od 8 do 10 lat.
Od strony technologii produkcji miody pitne dzielą się na sycone i niesycone. Miody sycone powstają z fermentacji brzeczki wcześniej syconej (powoli gotowanej). Brzeczka miodów niesyconych nie jest gotowana.
Różnorodność smaków miodów uzyskuje się przez dodawanie soków owocowych (miody owocowe) lub przypraw korzennych (miody korzenne). Do najczęściej używanych przypraw należą: chmiel, cynamon, goździki, imbir, pieprz, jałowiec, wanilia, płatki róży, liście mięty, migdały, cytryna i skórka pomarańczowa. Ze względu na dodatki wyróżnia się także winiaki, dereniaki, poziomczaki i miody makowe.
Odrębnym rodzajem napojów, w których jednym z surowców jest miód, są wina miodowe.
Miód pitny jest napojem, który w Europie Środkowej spożywany od niepamiętnych czasów. Choć przed kilkoma dekadami mogło się wydawać, że miód pitny zostanie zapomniana, w ostatnich latach przechodzi swój renesans. Popularność miód pitny szybko rośnie i można ją znaleźć nie tylko w specjalistycznych sklepach z produktami pszczelimi. Schłodzona miód pitny jest doskonałym aperitifem, podgrzana przyjemnie rozgrzewa, a mieszana z innymi napojami dodaje aromatu i ma dobroczynne działanie dla zdrowia. Miód pitny jest tradycyjnym napojem, który kojarzony jest głównie z imprezami takimi jak jarmarki świąteczne i historyczne.
Historia miód pitny
Miód pitny jest jednym z najstarszych napojów alkoholowych znanych ludzkości. Wzmianki o fermentowanym napoju miodowym pochodzą już od starożytnych Greków, Egipcjan i Rzymian. Szczególnie kojarzona jest z plemionami celtyckimi, germańskimi i wikingami. Na szczycie popularności miód pitny była w średniowieczu, zanim została wyparta przez piwo i wino.
Klasyczna miód pitny powstaje przez fermentację roztworu miodu i wody z dodatkiem ziół i przypraw. W większości świata znana jest pod nazwą metheglin. Smak miód pitny różni się w zależności od użytych składników, rodzaju i ilości miodu, czasu fermentacji i dojrzewania, temperatury, czasu butelkowania itp. Niedoswiadczony wytwórca miód pitny, staroczeskie medníky, może bardzo łatwo uszkodzić produkt i tym samym zniszczyć końcowy smak. W naszym kraju miód pitny była również popularna w okresie Wielkomorawskiej Rzeszy (6-9 wiek), aż do czasów panowania Karola IV w XV wieku. Następnie produkcja miód pitny zaczęła podupadać, a w 1626 roku miód pitny była po raz ostatni wspomniana w publicznej dokumencie Ferdynanda II.
Produkcja miód pitny
Miód pitny to w zasadzie wino miodowe powstałe poprzez fermentację roztworu miodowego. Roztwór miodowy powstaje przez rozpuszczenie miodu w wodzie o zawartości cukru 20-32%. Roztwór miodowy ma więc masowy stosunek 30:80. Kiedyś taki roztwór gotowano, aby usunąć białka. Niestety, przy długotrwałym gotowaniu roztwór tracił wiele wartościowych składników. Obecnie w praktyce częściej jest filtrowany. Do tego rodzaju produkcji miód pitny używane są głównie wysokiej jakości miodu. Nie zaszkodzimy nic, jeśli delikatnie zakwasimy roztwór kwasem mlekowym lub cytrynowym. Większą kwasowość można osiągnąć również przez dodanie soku owocowego zamiast wody w ilości 30-50%. Można też dodać kolendrę, tatarak, piołun, galangal i inne przyprawy według własnej fantazji.
Podczas gotowania lub filtrowania usuwamy z miód pitny wszystkie drożdże, więc musimy je teraz dodać. Instytut Badań Pszczelarskich w Dol oferuje specjalne kultury drożdży, które zapewniają właściwą fermentację roztworu. Jeśli gotowaliśmy roztwór, można dodać drożdże dopiero po ochłodzeniu do temperatury poniżej 35°C. Pierwsza fermentacja miód pitny powinna odbywać się w temperaturze pokojowej około 22°C, w naczyniu napełnionym do 3/4 i zamkniętym korek fermentacyjnym. Trwa to około 6-8 tygodni. Następnie miód pitny powinna być przelana i powinna dojrzewać w temperaturze 12-15°C przez około 9-24 miesięcy, zanim będzie można ją przelać do butelek.
Choroby pszczół
Pszczelarstwo niestety niesie ze sobą pewne trudności i niewygodne sytuacje, które należy monitorować. Do przykrych trosk pszczelarza należą choroby pszczół, które mogą bardzo zaszkodzić naszym rodzinom pszczelim. Dlatego warto obserwować pszczoły i przypadku oznaczeń jakiejkolwiek choroby natychmiast rozpocząć leczenie, lub też usunąć przyczyny, które prowadzą do złego funkcjonowania rodziny pszczelej i jej zaburzeń.
Jaki ul jest najlepszy? Cz. 2
W poprzedniej części artykułu omówiliśmy różne rodzaje uli s ohledem na velikost pasiek a wymagania właścicieli. Dziś skoncentrujemy się na pożytkach wykorzystywanych do produkcji miodu i przyjrzymy się charakterystyce niektórych ras i linii pszczół.
Jaki ul jest najlepszy? Cz. 1
To pytanie od dawna stanowi przedmiot dyskusji wśród doświadczonych
pszczelarzy. Odpowiedź nie jest jednoznaczna i zależy od wielu czynników.
Ważne jest, aby przeanalizować cechy poszczególnych typów uli pod kątem
ich przeznaczenia. Czego innego będzie oczekiwał właściciel małej
pasieki w przydomowym ogródku, a czego innego prowadzący towarowe,
wędrowne gospodarstwo zawodowiec czy półprofesjonalny pasiecznik.
Klasyfikacja pasiek na potrzeby artykułu
Ul wielkopolski, Dadanta, czy warszawski poszerzony?
Wybór typu ula, w jakim będziecie prowadzić rodziny pszczele przez kolejne sezony, to decyzja pełna wyzwań. W Polsce najpopularniejszy jest ul wielkopolski, który jednak nie zdobył popularności na większą skalę poza naszym krajem. Konstrukcja Dadanta jest mniej popularna, ale bardziej uznawana w pasiekach zagranicznych. Coraz więcej pszczelarzy modernizuje natomiast ule warszawskie poszerzone, których zalety stają się coraz bardziej widoczne.
Strona 26 z 28
Najczęściej kupowane produkty
W magazynie
